Μετά από 8 ολόκληρα χρόνια ( από το 2017 ) που βγήκε στην αγορά το Nintendo Switch , ήρθε ο αντικαταστάτης του. Μια κονσόλα που άργησε τουλάχιστον ένα με ενάμιση χρόνο να βγει καθώς το πρώτο μηχάνημα είχε αρχίσει να δείχνει πολύ σοβαρά σημάδια γήρατος.
Και εξηγούμαι. Τα specs του S1 , ήταν πολύ κατώτερα των τότε «ανταγωνιστών» του, και το βάζω σε παρένθεση γιατί η Nintendo έχει αφήσει τον πόλεμο των specs εδώ και 20 χρόνια από την γενιά του Nintendo Wii. Επομένως σε άμεση αντιπαράθεση με τα μηχανήματα της Sony και της Microsoft δεν έρχεται εδώ και 3 γενιές κόνσολών.
Βασίζεται στα gimmicks ή να το πούμε αλλιώς στον διαφορετικά ιδιαίτερο τρόπο που λειτουργούν τα χειριστήρια και τα περιφερειακά της. Έχει μεταφέρει την εμπειρία από την raw power (ωμή δύναμη) στο ιδιαίτερο gameplay. Και αυτό για τα δικά της , first party παιχνίδια λειτουργεί μια χαρά αφού ξέρουν δεδομένου του hardware κάθε φορά πως να ανταποκριθούν.
Ομως για τους 3rd party developers , αυτό είναι ένα αγκάθι αφού αναγκάζονται να ρίξουν ΠΟΛΥ τα specs για να κάνουν τα ports , ή σε κάποιες περιπτώσεις η μεταφορά κάποιων τίτλων να είναι έως και αδύνατη.
Εδώ έρχεται η σχετικά καλή δύναμη του S2. Όχι σε απόλυτα νούμερα, εξακολουθεί και είναι σαν hardware σε δύναμη ίσα, με ότι είχαν οι αντίπαλοι στην προηγούμενη γενιά.
Έχει μια τεχνητή δύναμη λόγω του chipset της NVidia που χρησιμοποιεί, του Tegra T239, ένα chipset το οποίο έχει δυνατότητες DLSS . Και εδώ ξεκινά όλο το παιχνίδι.
Λόγω του DLSS μπορούν να γίνουν μεταφορές , νέων και γενικά βαριών παιχνιδιών – επειδή και μόνο το μηχάνημα υποστηρίζει τη συγκεκριμένη τεχνολογία upscaling. Μια τεχνολογία που σε συνδιασμό με την υποστήριξη πλέον HDR , για πρώτη φορά , την φέρνει ψεύτικα πιο κοντά στα PlayStation και Xbox.
Όμως εδώ είναι ο κίνδυνος. Αυτό γίνετε τώρα . Σε δύο -τρία χρόνια που θα βγουν οι νέες κονσόλες, το S2 , θα μείνει πραγματικά πολύ πίσω. Και αυτή είναι η παγίδα. Γιατί τώρα υπάρχει η ψευδαίσθηση ότι μπορεί, ότι τα καταφέρνει στις μεταφορές games, μετά όμως; Και θα έχει δημιουργηθεί ένα hype ότι γίνετε. Οτι μπορείς μόνο με το S2 να τα έχεις όλα. Και τα αποκλειστικά της Ninty και τα 3rd party.
Και εκεί είναι μια τρύπα που θα ξεδιπλωθεί αργότερα. Είναι μια παγίδα που ίσως η κοινότητα πέσει μέσα μόνη της. Είναι μια παγίδα που οδηγήσει καταναλωτές εσφαλμένα στο μηχάνημα της Nintendo.
Και μετά περνάμε στην τιμή. Από τα 320€ που είχε το S1 , πήγαμε στα 520€ για το S2 (μιλάμε πάντα για τις εγχώριες τιμές ). Μια αύξηση της τάξης των 60% . Μια αύξηση η οποία την φέρνει τιμολογιακά δίπλα στις άλλες δύο κονσόλες. Μια τιμή η οποία κάνει δύσκολη την απόκτηση της.
Μια τιμή όπου για κάποιον που έχει χρήματα να επενδύσει μόνο σε ένα μηχάνημα , το S2 , αντικειμενικά είναι η επιλογή με τις λιγότερες πιθανότητες αγοράς.
Επίσης να μην ξεχνάμε πως οι φοβερές και τρομερές πωλήσεις του S1, βασίστηκαν πολύ – πάρα πολύ στην τιμή του. Καθώς το S1 έγινε για πολύ κόσμο η συμπληρωματική , η δεύτερη κονσόλα του , για να παίξει κάποια λίγα αποκλειστικά. Είτε είχες PlayStation, είτε Xbox είτε pc, έδινες άλλα 200-300€ και τα είχες όλα. Αυτό τώρα ίσως αλλάξει. Α και να μην ξεχάσω τα 90 άρια για τα first party που ήρθαν ήδη.
Γιατί με 155 εκατομμύρια πωλήσεις του πρώτου μηχανήματος το Switch 2 έχει μεγάλα παπούτσια να γεμίσει.
About the Author
