Ένα ατμοσφαιρικό τέρας που ξεπερνά τον προκάτοχό του
Στις 21 Μαΐου, το Senua’s Saga: Hellblade 2 θα κυκλοφορήσει επιτέλους. Αν και το πρώτο μέρος είχε ακόμα μερικές αδυναμίες στο gameplay, πρόσφερε ήδη μια βαθιά ιστορία με μια εξαιρετική ηρωίδα και πολλή ατμόσφαιρα. Ορισμένοι κατάφεραν να δούνε και να δοκιμάσουν περίπου 45 λεπτά παιχνιδιού. Το δεύτερο μέρος πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα από άποψη διάθεσης και γραφικών, αλλά φέρνει μαζί του και τις απαραίτητες αλλαγές. Για πάμε να δούμε τις εντυπώσεις που μοιράστηκαν με το κοινό:
Το Hellblade 2 ξεκινά λίγο μετά τα γεγονότα του προκατόχου του. Εδώ η Senua έπρεπε να συμβιβαστεί με τον βίαιο θάνατο του συντρόφου της Dillion ενώ ταυτόχρονα αντιμετώπιζε τους δικούς της φόβους και τις ψυχώσεις. Η ηρωίδα τα πάει καλύτερα στο ψυχικό κομμάτι και επιτέλους βρήκε λίγη ηρεμία. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι θεραπεύτηκε από την ψύχωσή της γιατί οι φωνές των Furies της ψιθυρίζουν ακόμα. Αλλά η ίδια η Senua θα πρέπει να φέρει περισσότερη αισιοδοξία και αυτοδιάθεση αυτή τη φορά. Για να διασφαλίσει ότι κανείς άλλος δεν θα υποφέρει όπως ο εραστής της Dillion, έχει ως αποστολή της να καταστρέψει το δουλεμπόριο των Βίκινγκς. Για να το κάνει αυτό, επιτρέπει στον εαυτό της να αιχμαλωτιστεί σε μια επιδρομή και να παεί στην Ισλανδία.
Αυτό που ξεχωρίζει αμέσως στο Hellblade 2 είναι το gameplay του. Ο κόσμος του παιχνιδιού είναι γεμάτος λεπτομέρειες, το νερό φαίνεται ρεαλιστικό, η ομίχλη και ο ατμός περιβάλλουν το περιβάλλον σε ένα ατμοσφαιρικό κύμα. Η ομάδα ανάπτυξης πέτυχε αυτό το επίπεδο ρεαλισμού σαρώνοντας ολόκληρα περιβάλλοντα στην Ισλανδία χρησιμοποιώντας ένα drone και στη συνέχεια μεταφράζοντας το υλικό σε Unreal Engine 5. Σε αντίθεση με την πραγματική Ισλανδία, ο κόσμος στο Hellblade 2 είναι φυσικά πολύ πιο περιορισμένος. Τις περισσότερες φορές η Senua ακολουθεί μια εντελώς γραμμική διαδρομή. Υπάρχουν μόνο μικρές αποκλίσεις. Αλλά η ομορφιά έχει και το τίμημα τους: Το Hellblade 2 τρέχει μόνο στα 30 fps με δυναμική ανάλυση τόσο στο Xbox Series S όσο και στο Series X. Δεν υπάρχουν λειτουργίες γραφικών. ο ρυθμός καρέ μπορεί να αυξηθεί μόνο στον υπολογιστή. Ο VFX director το εξηγεί σε συνέντευξή του στην σελίδα GamePro λέγοντας ότι η εμπειρία θα πρέπει να είναι πιο «κινηματογραφική» παρόμοια με ταινίες που τρέχουν με 24 καρέ ανά δευτερόλεπτο. Το αν αυτό θα πείσει κάθε θαυμαστή παραμένει ένα άλλο ερώτημα. Δεδομένου ότι το gameplay είναι γενικά μάλλον αργό και βαρύ, τα ομαλά 30 fps δεν με ενόχλησαν κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής, τουλάχιστον.
Σε αυτήν την περίπτωση, το «αργό» δεν σημαίνει καθόλου βαρετό. Μάλλον ο κόσμος είναι γεμάτος με πυκνή ατμόσφαιρα που σε κάνει να απορροφηθείς από κάθε πλευρά. Πολλά από αυτά είναι σκοτεινά, γιατί η ιστορία για άλλη μια φορά πραγματεύεται σοβαρά θέματα όπως ο θάνατος, η βία και η ψυχική υγεία. Όποιος έπαιξε το πρώτο μέρος θα πρέπει να είναι ήδη εξοικειωμένος με αυτό.
Μετά από μια σύντομη εισαγωγή του παιχνιδιού σας βάζει κατευθείαν στη δράση. Η Senua επισκέπτεται ένα χωριό που καταστράφηκε ολοσχερώς από επίθεση. Κορμιά βρίσκονται παντού στους δρόμους ή έχουν κρεμαστεί επιδεικτικά. Η κάμερα μένει πάντα κοντά στον Senua. Κάθε τόσο ακούγεται μια γυναίκα να προσπαθεί να κρατήσει ήσυχο το μωρό της που κλαίει για να μην την ανακαλύψουν. Ακούγεται τόσο αληθινό που προσπαθείτε να δείτε από πού έρχεται η ψιθυριστή φωνή της! Τότε συνειδητοποιείτε ότι προφανώς ήταν μια από τις παραισθήσεις. Η συνειδητοποίηση αυτή προκαλεί ένα μικρό ρίγος στο παίχτη γιατί δεν μπορώ να διακρίνεται ακριβώς την πραγματικότητα και τον κόσμο της Senua. Όπως και στο πρώτο μέρος τα ακουστικά είναι απαραίτητα για την καλύτερη εμπειρία.
Που και που με αυτές οι φωνές μας οδηγούν ακόμη και σε κρυφές περιοχές όπου βρίσκω τα γνωστά τοτέμ ή κάποιο είδος μυστικιστικού δέντρου. Μερικές φορές ακούμε την φωνή ενός αφηγητή που μιλάει λίγο για την παράδοση και τη μυθολογία του κόσμου.
Ο πρώτος σημαντικός γρίφος στο demo έρχεται με τη μορφή ενός γνωστού παζλ: η διαδρομή είναι μπλοκαρισμένη και η Senua πρέπει να βρει τις εικόνες ορισμένων χαρακτήρων στον πραγματικό κόσμο για να προχωρήσει. Σύμφωνα με τον επικεφαλής του στούντιο Dom Matthews, θα υπάρχουν και άλλες μορφές παζλ στο τελικό παιχνίδι, οι οποίες ελπίζουμε να παρέχουν την απαραίτητη ποικιλία. Το πώς θα είναι μένει να το δούμε.
Αν και η βασική αρχή του παιχνιδιού για light και heavy hit, dodge και Block παρέμεινε η ίδια, οι μάχες είναι αμέσως διαφορετικές από ό,τι στον προκάτοχο. Η Senua δεν μάχεται πλέον εναντίον ολόκληρων ομάδων εχθρών ταυτόχρονα. Αντίθετα, αντιμετωπίζει μόνο έναν εχθρό, στον οποίο επικεντρώνεται εξ ολοκλήρου. Αυτό είναι καλό γιατί το σύστημα μάχης έχει επίσης επιβραδυνθεί σε σύγκριση με τον προκάτοχό του. Οι μάχες αισθάνονται πιο δυσκίνητοι, κάθε πάτημα κουμπιού με το χειριστήριο έχει ένα βάρος. Η Senua δεν κάνει πλέον αστραπιαίες στροφές 180 μοιρών για να εμποδίσει το χτύπημα ενός αντιπάλου. Αντίθετα παρακολουθείς τους εχθρούς και μαθαίνω τα μοτίβα τους: ένας πετάει τσεκούρια, ο άλλος φτύνει φωτιά, ο άλλος με σπρώχνει πριν χτυπήσει. Εδώ βοηθάει να γνωρίζετε το σύστημα μάχης του πρώτου μέρους. Το παιχνίδι προσφέρει λίγη βοήθεια πέρα από το κλασικό συνδυασμό των κουμπιών.
Στιγμές μικρής ιστορίας υφαίνονται επίσης στις μάχες: Για παράδειγμα, όταν ένας εχθρός σας χτυπά στο έδαφος, ένας από τους επιζώντες χωρικούς εμφανίζεται ξαφνικά και του επιτίθεται. Σε άλλο σημείο σας πετάνε στο πλάι και πρέπει να πάρω πάλι τον προσανατολισμό μου. Αυτό κάνει τις μάχες να αισθάνονται σαν ένα οργανικό μέρος της ιστορίας και όχι απλώς σαν εμπόδια. Οι εχθροί χρειάζονται αρκετά χτυπήματα πριν πέσουν αλλά η πτυχή της αφήγησης και η εστίαση σε έναν μόνο εχθρό τους κάνει να νιώθουν λιγότερο μονότονοι από τίς ίδιες παλιές μάχες του προκάτοχό του. Μένει να δούμε αν αυτό θα υπάρχει για ολόκληρο τον συνολικό χρόνο παιχνιδιού των περίπου 8 ωρών.
Όπως και το πρώτο μέρος, το Senua’s Saga: Hellblade 2 εστιάζει επίσης ξεκάθαρα στην ιστορία και τη διάθεσή του. Τουλάχιστον από ότι έχω δει μέχρι τώρα, φαίνεται ότι ήταν εξαιρετικά επιτυχημένο. Η έντονη ατμόσφαιρα και μόνο με τράβηξε αμέσως και κράτησε την προσοχή μου κολλημένη στην οθόνη όλη την ώρα. Το Hellblade 2 θα μπορούσε να είναι ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά παιχνίδια της χρονιάς και ήδη το ανυπομονώ όπως και όλος ο κόσμος. Τα εξαιρετικά κομψά γραφικά κάνουν τα υπόλοιπα ακόμα κι αν ο περιορισμός στα 30 fps είναι σίγουρα ένας περιορισμός. Μένει ακόμα να δούμε αν το Hellblade 2 θα προσφέρει περισσότερη ποικιλία μακροπρόθεσμα.
About the Author
