Μόνο η Βίβλος και ο Σαίξπηρ κατάφεραν να ξεπεράσουν την Αγκάθα Κρίστι σε επιτυχία πωλήσεων. Ούτε η JK Rowling, ο Stephen King, ο Dan Brown ή ο Tolkien μπορούν να επισκιάσουν τη βασίλισσα του εγκλήματος, την πιο επιτυχημένη μυθιστοριογράφο όλων των εποχών στον κόσμο . Και αυτό που θα γνωρίζουν ακόμη λιγότερο είναι ότι πίσω από τη συγγραφέα κρύβεται μια γυναίκα μπροστά από την εποχή της με μια βιογραφία τόσο ελκυστική όσο και η πλοκή οποιουδήποτε από τα best seller της.
Η δομή της πλοκής των ιστοριών της είναι βασισμένη στην παράδοση του αινίγματος που πρέπει να ανακαλυφθεί, είναι πάντα παρόμοια και η εξέλιξή της εξαρτάται από την ψυχολογική παρατήρηση. Ορισμένα από τα μυθιστορήματά της διασκευάστηκαν για το θέατρο από την ίδια τη συγγραφέα, ενώ αρκετά από αυτά έχουν μεταφερθεί στην μεγάλη οθόνη. Μεταξύ των πιο δημοφιλών τίτλων της είναι οι “Έγκλημα στο Orient-Express” (1934), “Έγκλημα στο Νείλο” (1937) και “Και δεν έμεινε κάνεις” (1939).
Η πλοκή του βιβλίου σε Videogame! Όχι και τόσο εύκολη υπόθεση
Από την άλλη πλευρά, η μεταφορά της Αγκάθα Κρίστι στο βιντεοπαιχνίδι με έναν πραγματικά εντυπωσιακό τρόπο είναι τόσο περίπλοκη όσο και ακαταμάχητη. Όπως συμβαίνει και με τα μυθιστορήματα του Arthur Conan Doyle για τον Sherlock Holmes, οι ιστορίες του βασίζονται σε δύο βασικούς πυλώνες: το αγνό ενδιαφέρον για την αποκάλυψη του μυστηρίου της πλοκής με διασκεδαστικό τρόπο και ότι αυτό επιτυγχάνεται χάρη στο χάρισμα των χαρακτήρων του. Όταν προσπαθεί κανείς να το μεταφέρει αυτό στη γλώσσα του παιχνιδιού, μπορεί να το κάνει απλοποιώντας το έργο όσο το δυνατόν περισσότερο, εστιάζοντας σε αυτή τη βάση και καταλήγοντας σε μια πιστή πρόταση που, αν ανταποκρίνεται όπως πρέπει σε όλες τις πτυχές της, θα είναι αποτελεσματική και διασκεδαστική.
Αυτό συμβαίνει με το Agatha Christie – Hercule Poirot: The London Case, ο οποίος ενώνει τις δυνάμεις του με τους Lloyd’s του Λονδίνου για να εξασφαλίσει τη μεταφορά, την προστασία και την πώληση ενός πολύτιμου πίνακα της Μαρίας Μαγδαληνής . Ο πίνακας θα αποτελέσει το επίκεντρο μιας νέας έκθεσης σε μουσείο του Λονδίνου, η οποία θα περιλαμβάνει και άλλα έργα εκκλησιαστικής τέχνης που έχουν δανειστεί από τις Βρυξέλλες.
Τεχνικός Τομέας
Αν το Agatha Christie – Hercule Poirot: The First Cases δεν ήταν καθόλου εκτός τόπου και χρόνου, Agatha Christie – Hercule Poirot: The London Case κάνει και πάλι το ίδιο στο γραφικό του τμήμα περισσότερο για την καλλιτεχνική κατεύθυνση παρά για τις τεχνικές πτυχές , κάτι που δεν είναι πολύ μακριά από αυτό που είδαμε στην αρχή της πρότασης. Στην πραγματικότητα είδαμε μόνο μια μικρή “εμπλοκή” στην απόδοση σε ορισμένα περιβάλλοντα, το pop-up ορατό σε ορισμένα αντικείμενα και ότι σε ορισμένες περιπτώσεις θα δούμε υφές που δεν είναι σε αρμονία με την ποιότητα των υπολοίπων. Κατά τα άλλα πρόκειται για ένα παιχνίδι με υπέροχες απόψεις και καλό φωτισμό , η εμφάνιση των χαρακτήρων είναι κάτι παραπάνω από σωστή για τέτοιου είδους παραγωγή όπως αυτή και παρόλο που υπάρχουν animations που θα μπορούσαν να βελτιωθούν (εκφράσεις του προσώπου) δεν το θεωρήσαμε μεγάλο πρόβλημα. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε εκπλαγεί ευχάριστα.
Gameplay
Ο χαρακτήρας του Ηρακλή Πουαρό είναι αναμφισβήτητα μοναδικός! Eνας σχολαστικός, ματαιόδοξος, εγωκεντρικός και ανυπόφορα κομψός άνθρωπος, ο οποίος θεωρεί τον εαυτό του “τον μεγαλύτερο ντετέκτιβ στον κόσμο”. Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμά του είναι το κερωμένο μουστάκι που φροντίζει και περιποιείται με μια σχεδόν εμμονική φροντίδα.
Για να λύσει τις υποθέσεις στις οποίες βρίσκεται μπλεγμένος ο ήρωας μας χρησιμοποιεί την ψυχολογία και μελετά την ανθρώπινη φύση . Δίνει επίσης ασυνήθιστη προσοχή σε λεπτομέρειες που στην αρχή φαίνονται ασήμαντες, αλλά αποδεικνύονται τελικά καθοριστικές. Όλα αυτά παρά τη γελοιοποίηση απο τους γύρω του οι οποίοι στο τέλος αναγκάζονται να παραδεχτούν ότι ο Πουαρό είχε δίκιο.
Στο Agatha Christie – Hercule Poirot: The London Case αυτό εκπληρώνεται, προτείνοντας ένα σενάριο στο οποίο έχουμε ολόκληρο τον πυλώνα της έρευνας που, φυσικά, είναι το πιο σημαντικό πράγμα στο παιχνίδι, την εξέλιξη των γρίφων και όλα αυτά σε μια ισομετρική άποψη τρίτου προσώπου. Σχεδόν όλος ο χρόνος και το gameplay θα δαπανηθούν για την αλληλεπίδραση με αντικείμενα, ίχνη και ερωτήσεις σε μάρτυρες σχετικά με ένα συμβάν για την επιβεβαίωση του άλλοθι ή των υποψιών. Αυτή η πτυχή είναι αυτό που θα περιμέναμε από ένα παιχνίδι αυτού του τύπου: εξερευνήστε την περιοχή, συγκεντρώστε αρκετά κομμάτια του παζλ για να αποκτήσετε μια ιδέα, ενώστε τα στοιχεία με ένα είδος πίνακα ιδεών και σχηματίστε κάποια συμπεράσματα που θα σας οδηγήσουν να προχωρήσετε στην έρευνα ή να δώσετε την απάντηση στην υπόθεση.
Αυτά τα βοηθήματα και άλλοι μηχανισμοί θα σας φανούν πολύ χρήσιμοι για να βρείτε τον ένοχο και θα σας δώσουν επίσης μια ηθική τροπή. Αν και δεν θα ήταν κακό αν το παιχνίδι μας επέτρεπε να κάνουμε λάθη στα συμπεράσματα, κατηγορώντας έναν ύποπτο ή να συγχωρέσουμε τον ένοχο αν τα κίνητρά του ήταν δικαιολογημένα. Δίνει την αίσθηση ότι ο εν λόγω τίτλος θέλει να δώσει ελευθερία, αλλά δεν ξεπερνά τα προσχήματα.
Διάρκεια
Ο προσδιορισμός της διαδρομής της επίλυσης του εγκλήματος διορθώνει τη σκληρή μέθοδο των βασανιστηρίων που χρησιμοποιούσαν στην Ευρώπη από τον Μεσαίωνα έως τα μέσα του 19ου αιώνα. Έτσι, ο Πουαρό, τελειοποιώντας τις τεχνικές αποσαφήνισης του εγκλήματος δεν κάνει τίποτε άλλο από το να συσχετίζει γεγονότα, να συλλαμβάνει αντιφάσεις και ασυνέπειες μεταξύ των διαφόρων λεγομένων και πράξεων όσων βρίσκονται στην οπτική γραμμή των υποψιών του, για να διαπιστώσει, ως τελικό συμπέρασμα, την ταυτότητα του ενόχου.
Η διάρκεια του είναι περίπου 7 με 8 ώρες ενώ λαμβάνει χώρα μια μεγάλη δόση μυστηρίου που μόνο ένα προνομιούχο μυαλό μπορεί να διαλευκάνει.
Αθώος ή Ένοχος;
Ας το παραδεχτούμε σε όλους μας αρέσει να ζούμε μεγάλες ιστορίες και να παίρνουμε μέρος. Παρόλο που δεν είναι το κύριο πράγμα σε ένα παιχνίδι μια καλή πλοκή θα αιχμαλωτίζει πάντα τον παίκτη για πολλές ώρες παιχνιδιού. Το Agatha Christie – Hercule Poirot: The London Case επιτυγχάνει αυτόν τον σκοπό, προτείνοντας μια συναρπαστική και καλογραμμένη πλοκή , με πλήθος πολύ καλά σχεδιασμένων ανατροπών που δεν είναι καθόλου πονηρές, έναν αξιοζήλευτο ρυθμό, λαμπρούς διαλόγους και χαρακτήρες που ξεχειλίζουν από χάρισμα.
Λίγο περισσότερο ελευθερία να είχαμε στο παιχνίδι παράλληλα με τα λίγα τεχνικά θέματα τότε θα μιλάγαμε ότι ο Πουαρό θα ζωντάνευε κανονικά!
Το Agatha Christie – Hercule Poirot: The London Case είναι διαθέσιμο για Xbox, PlayStation, Nintendo Switch και PC.Να ευχαριστήσουμε την Enarxis για την στήριξη της στην διάθεση κωδικού ώστε να σας πραγματοποιηθεί το Review.
About the Author
