Σύνοψη.
- Μια νέα αποκαλυπτική έρευνα φέρνει στο φως μια πικρή αλήθεια για την αγορά του φυσικού gaming, αποδεικνύοντας ότι η αγορά ενός δίσκου δεν εγγυάται πλέον την πραγματική κατοχή του παιχνιδιού. Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, το 34% των δίσκων του PlayStation 5 και το 50% των δίσκων του Xbox Series X δεν περιέχουν το παιχνίδι σε πλήρη και λειτουργική μορφή.
Η αγορά ενός παιχνιδιού σε δίσκο θα πρέπει να σημαίνει ότι έχετε τον πλήρη τίτλο μέσα στο κουτί ,έτοιμο για εγκατάσταση και αναπαραγωγή χωρίς ελλιπές περιεχόμενο ακόμη και χωρίς πρόσβαση στο διαδίκτυο. Ωστόσο, στην τρέχουσα γενιά κονσολών, αυτή η εγγύηση απέχει όλο και περισσότερο από την πραγματικότητα. Μια έρευνα που διεξήχθη από την ομάδα DoesItPlay δείχνει ότι το 34% των φυσικών παιχνιδιών που δοκιμάστηκαν στο PS5 εξαρτώνται από κάποιο είδος λήψης. Στο Xbox Series X, η κατάσταση είναι ακόμη πιο ανησυχητική: οι μισές (50%) εκδόσεις που αναλύθηκαν απαιτούν πρόσβαση στο διαδίκτυο για τη λήψη αρχείων, ενημερώσεων κώδικα ή περιεχομένου που θεωρείται απαραίτητο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι αυτοί οι δίσκοι είναι εντελώς άχρηστοι. Σε πολλές περιπτώσεις, το παιχνίδι μπορεί ακόμη και να εγκατασταθεί και να εκκινηθεί απευθείας από το φυσικό μέσο, αλλά παρουσιάζει σοβαρά σφάλματα, προβλήματα απόδοσης ή περιεχόμενο που λείπει, γεγονός που καθιστά μια ενημέρωση πρακτικά υποχρεωτική. Η μελέτη ανέλυσε χιλιάδες φυσικές εκδόσεις σε διαφορετικές κονσόλες. Οι δοκιμές πραγματοποιούνται σε συσκευές που δεν είναι συνδεδεμένες με το διαδίκτυο και χρησιμοποιούν τοπικούς λογαριασμούς που δεν έχουν ποτέ πρόσβαση σε υπηρεσίες όπως το PlayStation Network, το Xbox Network, το Battle.net ή άλλες διαδικτυακές πλατφόρμες.
Η ομάδα εγκαθιστά κάθε παιχνίδι απευθείας από τον δίσκο, επιχειρεί να ολοκληρώσει την κύρια καμπάνια και ελέγχει για bugs, error που εμποδίζουν την πρόοδο, απαιτήσεις σύνδεσης και περιεχόμενο που πρέπει να ληφθεί ξεχωριστά. Σύμφωνα με το DoesItPlay, το 27% των 3.511 φυσικών παιχνιδιών που έχουν δοκιμαστεί μέχρι στιγμής απαιτούν κάποιο είδος λήψης για να «διορθώσουν σφάλματα που εμποδίζουν την πρόοδο ή να αποκτήσουν ουσιαστικό περιεχόμενο» που δεν υπάρχει στον δίσκο.
Το DoesItPlay χρησιμοποιεί τέσσερις διαφορετικές ταξινομήσεις για την κατηγορία «υποχρεωτική λήψη»:
- Όχι: Το πλήρες παιχνίδι βρίσκεται σε «φυσικό μέσο», δίσκο ή cartridge, δεν έχει σημαντικά σφάλματα που απαιτούν διορθώσεις και «μόνο ασήμαντο περιεχόμενο» απαιτεί λήψη.
- Όχι: το παιχνίδι είναι πλήρες όσον αφορά το περιεχόμενο, αλλά «έχει σφάλματα που είναι πολύ σοβαρά ή πάρα πολλά για να παρασχεθούν» ή λείπει δευτερεύον περιεχόμενο που αποκτήθηκε μέσω λήψεων.
- Ναι: Μπορείτε να ολοκληρώσετε αυτό το παιχνίδι με «πολύ υψηλή ανοχή σε σφάλματα ή τύχη για να προχωρήσετε πέρα από αυτά» ή το παιχνίδι δεν έχει «σημαντικό παράπλευρο περιεχόμενο», όπως DLC ιστορίας, νέους χαρακτήρες και ούτω καθεξής.
- Ναι: Εάν μια “μόνιμη προειδοποίηση λήψης” δεν σας σταματήσει, σφάλματα που προκαλούν προβλήματα στο παιχνίδι ή ουσιαστικό περιεχόμενο που μπορεί να ληφθεί μόνο θα σας σταματήσουν.
Δεν είναι ολοκληρωμένο κάθε παιχνίδι που λειτουργεί εκτός σύνδεσης.
Το DoesItPlay χρησιμοποιεί διαφορετικές αξιολογήσεις για να προσδιορίσει την κατάσταση κάθε φυσικής έκδοσης. Η καλύτερη βαθμολογία δίνεται σε παιχνίδια που περιλαμβάνουν όλο το κύριο περιεχόμενο του δίσκου και μπορούν να ολοκληρωθούν χωρίς σημαντικές ενημερώσεις. Άλλοι τίτλοι λειτουργούν εκτός σύνδεσης, αλλά έχουν μεγάλο αριθμό σφαλμάτων ή παραλείπουν μικρές ποσότητες περιεχομένου. Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, ο παίκτης μπορεί να αντιμετωπίσει δυσλειτουργίες που εμποδίζουν την πρόοδο, ημιτελείς καμπάνιες ή μηνύματα που επιβάλλουν λήψη.
Το Cyberpunk 2077 είναι ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα. Η αρχική έκδοση μπορούσε να εγκατασταθεί και να εκκινηθεί εκτός σύνδεσης, αλλά έφτασε στις κονσόλες με πτώσεις απόδοσης, αντικείμενα που εμφανίζονταν ξαφνικά, σφάλματα και πολλά σφάλματα. Στην πράξη, ο δίσκος περιέχει μια έκδοση που μπορεί να αναπαραχθεί, αλλά τα προβλήματα που αντιμετωπίστηκαν κατά την κυκλοφορία καθιστούν τις ενημερώσεις κώδικα πρακτικά απαραίτητες για μια αποδεκτή εμπειρία.
Το Xbox παρουσιάζει την πιο ανησυχητική κατάσταση.
Σύμφωνα με τον Clemens Itsel, επικεφαλής του DoesItPlay, το Xbox σταμάτησε να δίνει προτεραιότητα στις πλήρως λειτουργικές φυσικές εκδόσεις εδώ και πολύ καιρό. Εκτός από τις συχνές λήψεις, ορισμένα παιχνίδια απαιτούν από τους χρήστες να δημιουργήσουν ή να συνδέσουν έναν λογαριασμό Microsoft. Για τον ειδικό, αυτές οι πρακτικές μειώνουν σκόπιμα την αξία των δίσκων μετατρέποντάς τους σε ημιτελή προϊόντα ή εξαρτώμενα από ηλεκτρονικές υπηρεσίες.
Το πρόβλημα μπορεί επίσης να σχετίζεται με τον τρόπο με τον οποίο το Xbox Series X χρησιμοποιεί συμβατότητα με παλαιότερες εκδόσεις. Ορισμένες φυσικές εκδόσεις δεν αποθηκεύουν την πλήρη έκδοση που προορίζεται για την τρέχουσα κονσόλα και λειτουργούν μόνο ως εξουσιοδότηση για τη λήψη των σωστών αρχείων από το διαδίκτυο. Αυτό σημαίνει ότι ο δίσκος εξακολουθεί να απαιτείται για την επικύρωση της ιδιοκτησίας του παιχνιδιού, αλλά δεν περιέχει όλα τα δεδομένα που είναι απαραίτητα για την εκτέλεσή του.
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο PlayStation και το Xbox.
Η Nintendo έχει επίσης επικριθεί για τα key cards του Switch 2. Αυτά τα προϊόντα πωλούνται σε κουτιά και χρησιμοποιούν cartridges αλλά το ίδιο το παιχνίδι πρέπει να ληφθεί. Σε αυτήν τη μορφή το cartridge λειτουργεί ουσιαστικά ως κλειδί πρόσβασης. Χωρίς σύνδεση στο διαδίκτυο και χωρίς τους διακομιστές που είναι υπεύθυνοι για τη λήψη, δεν είναι σε θέση να παραδώσει το περιεχόμενο που αγόρασε ο καταναλωτής.
Για τις ομάδες διατήρησης, αυτή η πρακτική μπορεί να δώσει την εσφαλμένη εντύπωση ότι ο αγοραστής παίρνει σπίτι ένα παραδοσιακό αντίγραφο, ενώ στην πραγματικότητα αποκτά μια φυσική άδεια χρήσης που συνδέεται με μια λήψη.
Τι συμβαίνει όταν οι διακομιστές θα κλείσουν;
Η εξάρτηση από τις ενημερώσεις συνήθως δεν αποτελεί σημαντικό πρόβλημα, εφόσον τα ψηφιακά καταστήματα και οι διακομιστές συνεχίζουν να λειτουργούν. Ο κίνδυνος προκύπτει μακροπρόθεσμα, όταν οι εταιρείες κλείνουν υπηρεσίες, αφαιρούν αρχεία ή σταματούν να υποστηρίζουν παλαιότερες κονσόλες.
Σε αυτό το σενάριο, ένα ημιτελές παιχνίδι σε δίσκο μπορεί να χάσει σημαντικές διορθώσεις, πρόσθετο περιεχόμενο, ακόμη και τα αρχεία που είναι απαραίτητα για την εκκίνησή του. Αυτή η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ανησυχητική για τους συλλέκτες. Ένα από τα κύρια πλεονεκτήματα των φυσικών μέσων ήταν πάντα η δυνατότητα στους καταναλωτές να διατηρούν πρόσβαση στο παιχνίδι ακόμη και μετά το κλείσιμο ενός ψηφιακού καταστήματος.
Ωστόσο, όταν ο δίσκος βασίζεται σε εξωτερικούς διακομιστές, αυτή η ασφάλεια παύει να υπάρχει. Το προϊόν συνεχίζει να καταλαμβάνει χώρο στα ράφια, αλλά ενδέχεται να μην περιέχει μια πλήρη και λειτουργική έκδοση του έργου. Με τη Sony, τη Microsoft και τη Nintendo να επεκτείνουν την ψηφιακή διανομή, η συζήτηση δεν περιλαμβάνει πλέον μόνο την προτίμηση μεταξύ φυσικών αντιγράφων και λήψεων.
Το κύριο ερώτημα τώρα είναι εάν οι καταναλωτές θα διατηρήσουν πραγματικά την κυριότητα των παιχνιδιών που αγοράζουν ή εάν θα αποκτούν μόνο προσωρινά δικαιώματα πρόσβασης σε αυτά.
About the Author
