Το Mudrunner & Snowrunner είναι τα παιχνίδια που τα έχω αγαπήσει υπερβολικά. Είναι ουσιαστικά κάτι σαν παιχνίδια παζλ αλλά εδώ οδηγείτε φορτηγά. Πώς θα φτάσετε από το σημείο Α στο σημείο Β με μερικούς διαφορετικούς στόχους στην πορεία. Το Expeditions παίρνει αυτή τη φόρμουλα και προσθέτει περισσότερη δομή. Είναι τεράστιο, περιστασιακά πανέμορφο και πολύ διασκεδαστικό. Είναι ακόμα περίεργο, μερικές φορές εξαιρετικά δύσκολο, και παράλληλα όχι για όλους.
Η μεγάλη αλλαγή στο παιχνίδι είναι ακριβώς εκεί στο όνομά του Expeditions. Οι προηγούμενοι τίτλοι έλαβαν χώρα σε πόλεις ως επί το πλείστον, καθώς θα ανακτούσατε χαμένα οχήματα, χτίζατε γέφυρες και πολλά άλλα. Οι αποστολές πραγματοποιούνται εξ ολοκλήρου στην έρημο. Για 100+ ώρες θα βρείτε αρχαία λείψανα, αεροπορικά δυστυχήματα, και πολλά άλλα. Αυτό μας δίνει μια αίσθηση εξερεύνησης που έλειπε από προηγούμενους τίτλους. Βγαίνεις σε αυτούς τους τεράστιους χώρους για να προσπαθήσεις να βρεις εξαρτήματα αναβάθμισης χρησιμοποιώντας έναν ανιχνευτή μετάλλων ή νέες αναρριχήσεις για να κερδίσεις μετρητά μέσα στο παιχνίδι.
Εκεί που περιστασιακά δεν λειτουργεί είναι το πόσο αραιά τείνουν να είναι τα περιβάλλοντα. Είστε στην έρημο, οπότε είναι λογικό. Παρόλα αυτά, μου λείπει το συναίσθημα να βοηθάω να χτιστεί περισσότερος ένας ζωντανός κόσμος (όπως στους προηγούμενους τίτλους). Αυτό που κάνετε στο Expeditions είναι να εξοικονομήστε μετρητά για να δημιουργήσετε εργαστήρια, βενζινάδικα και πολλά άλλα για να σας βοηθήσει να παραμείνετε έξω για περισσότερο χρόνο. Υπάρχουν πολλά οχήματα και αναβαθμίσεις για ξεκλείδωμα, μερικά βρίσκονται πίσω από την εξέλιξη της ιστορίας, ενώ άλλα κατακλύζουν το τοπίο περιμένοντας με ανυπομονησία να βρεθούν. Μπορείτε να το κάνετε αυτό κατά τη διάρκεια αποστολών ή σε free roaming.
Αυτά απλώνονται σε περιοχές όπως το Κολοράντο, η Αριζόνα και τα Καρπάθια Όρη. Δεν υπάρχει πολλή ποικιλία στο τοπίο από νωρίς καθώς κάνετε τo tutorial με το Κολοράντο και την Αριζόνα να μοιάζουν αρκετά. Αντίθετα στα καταπράσινα δάση των Καρπαθίων Όρων χρησιμοποίησα τις διάφορες διαδρομές που μπορεί να απαιτεί κάθε αποστολή για να εξερευνήσω το τοπίο και να δημιουργήσω σιγά σιγά τον στόλο των φορτηγών και των κτιρίων μου.
Η δυσκολία του χειρισμού στο ανώμαλο έδαφος (το 95% του παιχνιδιού) είναι τόσο καλός όσο ποτέ. Το παιχνίδι φαίνεται και παίζει φανταστικά στο Series X αλλά έχει ένα τεράστιο σφάλμα. Οι υφές εδάφους αργούσαν να φορτωθούν συχνά μέχρις ότου να περιστρέψετε την κάμερα. Αυτό ήταν το μόνο πραγματικό πρόβλημα που αντιμετώπισα, ωστόσο, καθώς σιγά-σιγά πήγαινα από σημείο σε σημείο σε μια πολύ πιο δομημένη και κρατημένη έκδοση ενός γνήσιου παιχνιδιού Mudrunner.
Αν δοκιμάσατε το Snowrunner (ήταν στο Game Pass) και το βρήκατε δύσκολο να ξέρετε ότι το Expeditions μπορεί να είναι πιο κοντά σας. Σας δίνονται σημεία αναφοράς στον κόσμο για τα πάντα, με την πρόκληση να μάθετε πώς να κινείστε σε κάθε τύπο εδάφους και το καλύτερο φορτηγό και τη ρύθμιση για αυτό.
Για όσους αγαπούν τη σειρά μπορεί να αισθάνονται πολύ εύκολο, και από νωρίς είναι σίγουρα αυτό. Μετά από 8 περίπου ώρες απολαυστικού αλλά ελαφρώς εύκολου περιεχομένου, η δυσκολία αυξήθηκε και όταν έφτασα σε μερικές αποστολές σκληρής δυσκολίας ένιωσα αμέσως ότι γυρνάω πίσω στα αρχικά κεφάλαια. Οι κύριοι μηχανισμοί του παιχνιδιού σας είναι να αλλάζετε ταχύτητες, να ελεγχεται την πίεση των ελαστικών, να ενεργοποιείτε το μπλοκέ διαφορικό και να αποφασίζετε πότε χρειάζεστε κίνηση στους 4 τροχούς καθώς προσπαθείτε να κάνετε οικονομία στο κάυσιμο.
Ανάλογα με το φορτίο του οχήματός σας, θα έχετε έναν κατάλογο με χρήσιμα αντικείμενα που θα σας βοηθήσουν να ξεφύγετε από μια δύσκολη κατάσταση αλλά και χώρος για έχετε επιπλέον σετ ελαστικών, ανταλλακτικά επισκευής και καβάτζα καύσιμο. Είναι ένα φανταστικό σύστημα που απαιτεί λίγη προνοητική σκέψη, αλλά με περισσότερες εσωτερικές επιλογές για βοήθεια ώστε να μην κολλήσετε ποτέ πραγματικά. Αυτό το κάνει σε μια προσιτή είσοδος σε μια σειρά που πάντα ήταν κάθε άλλο παρά ευκολη.
Ένας από τους πιο συνηθισμένους μηχανισμούς παιχνιδιού είναι η εξερεύνηση μιας περιοχής. Για να το κάνετε αυτό, μπορείτε να οδηγήσετε γύρω από αυτό, να χρησιμοποιήσετε το drone σας για να πετάξετε πάνω ή να βγάλετε τα κιάλια σας για να δείτε από μακριά. Εκτός από το σφάλμα φόρτωσης της υφής εδάφους το παιχνίδι έχει συνήθως φανταστική εμφάνιση. Του λείπει όμως ο πολιτισμός των παλαιότερων τίτλων. Τα φορτηγά, τα δέντρα, οι βράχοι, τα ποτάμια και πολλά άλλα αποδίδονται όμορφα με ένα σύστημα φωτισμού που αποτυπώνει καλά έναν πλήρη κύκλο ημέρας/νύχτας. Το παιχνίδι έμοιαζε σαν να έτρεχε με σχεδόν κλειδωμένα εξήντα fps στο Xbox χωρίς άλλες λειτουργίες προφανείς για μένα.
Από την άποψη του ήχου, το παιχνίδι έχει ένα σωρό γενικά riff κιθάρας που αποτελούν βασικό στοιχείο της σειράς. Είναι απαράδεκτο κατά τη διάρκεια των οθονών του μενού και οι κύριοι ήχοι που θα έχετε στο παιχνίδι είναι οι κινητήρες σας σε συνδυασμό με λίγη ατμόσφαιρα άγριας φύσης. Το μεγαλύτερο πρόβλημα πήταν τα μηνύματα κειμένου από τους ειδικούς σας που σας έλεγαν τι συνέβαινε και πού να πάτε. Είναι καλογραμμένα και κρίσιμες πληροφορίες εμφανίζονταν στην οθόνη για περίπου δύο δευτερόλεπτα πριν εξαφανιστούν τελείως.
Εν Κατακλείδι
Το παιχνίδι Expeditions: A Mudrunner φαίνεται υπέροχο και είναι μια πιο ευχάριστη είσοδος στη σειρά. Ωστόσο, εξακολουθεί να είναι γεμάτη από αυτή την τρελή γοητεία των φορτηγών/παζλ, επομένως τόσο οι νεοεισερχόμενοι όσο και οι θαυμαστές της σειράς έχουν πολλά να απολαύσουν σε αυτόν τον τίτλο που λογικά θα διαρκεί πάνω από 100 ώρες. Να ευχαριστήσουμε την ENARXIS για την διάθεση του τίτλου για γίνει το συγκεκριμένο Review.
About the Author
