Έχουν περάσει αρκετά χρόνια απ’ όταν είδαμε τελευταία φορά 2D Mario για την ακρίβεια 10, από το Luigi Bros U στο Nintendo WiiU. Και όπως πάντα ο ερχομός ενός καινούργιου, είναι μεγάλο γεγονός για την gaming βιομηχανία.
Σε αυτό το παιχνίδι καλούμαστε να επαναφέρουμε το Flower Kingdom στην αρχική του μορφή , για να σώσουμε το περιβάλλον από ποιόν άλλον; τον κακό Bowser.
Το παιχνίδι παίρνει μέρος σε ένα σύμπλεγμα κομματιών στεριάς – 6 στο σύνολο – καθένα με το δικό του περιβάλλον , όπου ενώνονται περίτεχνα με περάσματα μεταξύ τους , και στο κέντρο βρίσκεται ο Bowser. Σε κάθε μια περιοχή υπάρχει ένα Royal Seed νικώντας έναν Bowser Jr κάθε φορά , και έτσι εξασθενεί η δύναμη που κατέχει ο Bowser και μπορούμε να τον πολεμήσουμε.
Ας πιάσουμε τα πράγματα ξεχωριστά αρχίζοντας από το χάρτη. Σε κάθε μια περιοχή υπάρχει ένα μαγαζί όπου μπορούμε να αγοράσουμε ζωές , standees – πινακίδες με ιδιότητες για το multiplayer αποκλειστικά , και σπάνια κάποιο badge. Περιπλανιόμαστε στο χώρο όπου βρίσκουμε τις πίστες για να παίξουμε , και η καθεμία μας δείχνει με κλίμακα 1 έως 5 , τον βαθμό δυσκολίας της. Σε κάθε μία παίρνουμε συνήθως 2 seeds , ένα όταν τελειώσουμε την πίστα , και ένα όταν βρούμε το wonder seed και ολοκληρώσουμε το κομμάτι του παιχνιδιού υπό την διάρκεια επίρρειας τού. Όσο διαρκεί το wonder seed , γίνονται διαφορά , πάντα η πίστα αλλάζει – έρχονται τα πάνω κάτω , μεταμορφωνόμαστε κ πρέπει να προλάβουμε να σωθούμε , μέχρι και quiz ερωτήσεων μέσα από το παιχνίδι θα συναντήσουμε. Το τρίτο seed είναι σπάνιο καθώς πολύ λίγες πίστες έχουν τέτοιο – όσες έχουν κρυφή – 2η έξοδο και μας ανοίγουν μια πίστα κάθε φορά στον Special κόσμο- 7ο – κάτι σαν το Super Mario World.
Τα seeds που μαζεύουμε τα χρησιμοποιούμε για να ξεκλειδώσουμε 2-3 μονοπάτια σε κάθε κόσμο , ώστε να μπορέσουμε να φτάσουμε στο τελικό κάστρο και να νικήσουμε έναν Bowser Jr.
Τα γραφικά είμαι παρά πολύ ωραία , με το καλύτερο art design που έχουμε δει σε 2D Mario. Υπάρχουν αρκετές λεπτομέρειες του στυλ, αν είμαστε στην άκρη μιας πλατφόρμας κουνά τα χέρια για να κρατήσει ισορροπία να μην πέσει. Τα λουλούδια που υπάρχουν στο δρόμο μας μας μιλούν ή κάποιες φορές μας δίνουν και κάποιο clue για το που πρέπει να πάμε. Ο ήχος και τα εφέ επίσης είναι παρά πολύ καλά , με συχνές ατάκες από τα λουλούδια να έχουν και χιούμορ.
Ας περάσουμε στο ζουμί όμως που δεν είναι άλλο από το gameplay. Τα power – ups που θα συναντήσουμε είναι ένα κουστούμι με το οποίο μπορούμε να χωθούμε στο έδαφος ή σε οροφές , ένα το οποίο είναι παραλλαγή του Flower Mario – πετάμε φούσκες οι οποίες εγκλωβίζουν μέσα τους τους αντιπάλους και τέλος αυτό για το οποίο έγινε πολύς χαμός στα trailer του παιχνιδιού και δεν είναι άλλο από τον ελέφαντα Mario.
Τα νέα power-ups – φούσκες και για να χωνόμαστε στο έδαφος – τα προσπερνάω καθώς τα βρίσκω στην καλύτερη περίπτωση απλώς βαρετά και χωρίς έμπνευση και θα σταθούμε στον ελέφαντα. Είναι πραγματικά πολύ χαριτωμένο σαν «φιγούρα» και ανάλογα ποιον χαρακτήρα παίζουμε από όλους τους διαθέσιμους ( Mario, Luigi , Princes Daisy , Princes Peach, Yoshi σε όλα τα χρώματα , Toads σε όλα τα χρώματα , Toadette , Nabbit ) παίρνει και τις αντίστοιχες αποχρώσεις .
Σαν κινήσεις ο ελέφαντας μπορεί με την προβοσκίδα του να σπάσει τα απλά κλασσικά blocks , να εξουδετερώσει τους αντιπάλους – όχι όλους , και τέλος σε σημεία όπου υπάρχει κάποιο σιντριβάνι να ρουφήξει μια ποσότητα νερού την οποία θα ρίξει σε λουλούδια για να του αποκαλύψουν νομίσματα ή κάποιο μονοπάτι. Επειδή είναι αρκετά μεγαλύτερο σε όγκο – άρα και στα mechanics του παιχνιδιού πιο βαρύς , μπορεί να εξουδετερώσει πηδώντας πάνω τους μεγαλύτερους αντιπάλους απ’ ότι ο «απλός» Mario. Αν και στην αρχή ενθουσιάζεται και τα πρώτα 3-4 levels τα παίζεις σχεδόν αποκλειστικά σαν ελέφαντας , λογικό για να προωθηθεί , δεν έχει το βάθος και την βαρύτητα σαν power-up παλαιοτάτων Mario τίτλων.
Και αφού αναλύσαμε τα του χάρτη- κόσμου και νέων εμφανίσεων ας περάσουμε να δούμε ξεχωριστά και μεμονωμένα κάποια πράγματα , θετικά και αρνητικά , που κουβαλά ο τίτλος. Θα ξεκινήσω με καλά στοιχεία
i) και αρχής γενομένης ότι δεν υπάρχει πλέον χρόνος . Πραγματικά δηλαδή γιατί άργησε τόσο πολύ αυτή η λειτουργία να έρθει ? Μπορείς πλέον να περιπλανηθείς με την ησυχία σου.
ii) Όταν είμαστε στον κεντρικό χάρτη πατώντας το κουμπί “L” βλέπουμε την πρόοδο μας σε κάθε πίστα ξεχωριστά , και το completion της σε όλα τα seeds, μωβ νομίσματα , poll τερματισμού – κατέβασμα σημαίας από το πιο πάνω σημείο, έτσι ώστε αν υπάρχει κάποιο μυστικό πέρασμα και όλα αυτά να έχουμε κάνει δεν υπάρχει μια «στάμπα» άρα κάτι μας έχει διαφύγει , άρα μας πονηρεύει ότι υπάρχει ένα μυστικό πέρασμα – εναλλακτικός τερματισμός.
iii) Με την εισοδό μας σε κάθε νέο κόσμο συναντάμε το «πειρατικό καράβι» του Bowser Jr , μια τέλεια μνεία στο Super Mario Bros 3, τόσο σαν εικόνα – όσο και σαν gameplay.
Iv) Έχει πολύ ενδιαφέρον multiplayer , με έως 4 άτομα μάλιστα να είναι σε local.
v) Έχει περίπου 12-15 ώρες διάρκεια , υπεραρκετές με ένα πολύ καλό και όχι βαρετό replay-ability σε κάθε πίστα για να κάνουμε 100% completion.
Και περνάμε στα αρνητικά τα οποία μου κόστισαν πολύ περισσότερο απ’όσο θα περίμενα και επηρέασαν πολύ την γενική βαθμολογία μου.
i)Όποιον χαρακτήρα και αν επιλέξεις δεν έχει τα δικά του πολύ γνώριμα χαρακτηριστικά που παρουσιάστηκαν και ξέρουμε από το μακρινό 1988 στο Super Mario Bros 2. Ο Luigi δεν πηδά πιο ψηλά , ο Toad δεν είναι πιο σταθερός σε λείες επιφάνειες , η Peach δεν έχει το άλμα με αιώρηση. Γιατί ρε Nintendo το έκανες αυτό; Η μοναδικότητα του καθενός 25 χρόνια τώρα πιο σημαντική από την εξωτερική εμφάνιση.
ii) Και τι πάει και κάνει η Nintendo επειδή έκανε όλους τους χαρακτήρες ίδιους ? Πήγε και έβαλε badges. Τι είναι τώρα αυτά θα μου πείτε. Είναι abilities τα οποία ξεκλειδώνουν με την πρόοδο του παιχνιδιού σε μονοθεματικές πίστες που σκοπό έχουν να μας δείξουν την λειτουργία του καθενός από αυτά . Με την απλή ολοκλήρωση της εκάστοτε πίστας κερδίζουμε και το εκάστοτε badge και μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε. Ένα κάθε φορά , από το σύνολο των 24 που θα βρούμε. Και αυτά μας δίνουν διάφορες ιδιότητες , πιο γρήγορο τρέξιμο , πιο ψηλό άλμα , άλμα σαν αιώρηση , αιώρηση με το καπέλο μας- προσωπικά το συγκεκριμένο το χρησιμοποίησα σχεδόν στο 90%του παιχνιδιού και είναι και από τα πρώτα που παίρνουμε.
iii) Για το τέλος κράτησα την τελειωτική αλλαγή , που παρατήρησα από το πρώτο κι’όλας λεπτό που ξεκίνησα το παιχνίδι .
Δεν Υπάρχει Triple Jump. Πραγματικά δεν ξέρω γιατί αφαίρεσαν μια τόσο σημαντική βασική κίνηση.
Τα αρνητικά του παιχνιδιού εγώ σαν πολύ παλιός fan της σειράς τα βρήκα τραγικά λάθη, γιατί πραγματικά αλλοιώνουν τον gameplay πυρήνα ενός θρυλικού παιχνιδιού. Τί να το κάνω το ελεφαντάκι όταν ο Toad έχει το ίδιο ύψος άλματος με τον Luigi?
Το συγκεκριμένο παιχνίδι μου φάνηκε σαν μια δοκιμή για αλλαγή των μηχανισμών , κάποια που προστέθηκαν δούλεψαν αλλά αυτά που έχουν αφαιρεθεί είναι πολύ βαριά χαρτιά για να μην υπάρχουν. Κλείνω το review αυτό με την σκέψη πως όταν με το καλό βγει Super Mario Bros Wonder 2 θα έχουμε επιστρέψει στην gameplay κανονικότητα των παλιών με απλά μερικές προσθήκες.
Συνολική βαθμολογία:
About the Author
