Σύνοψη.
- Η αναμονή σχεδόν δύο δεκαετιών έφτασε στο τέλος της! Η Konami, σε συνεργασία με την Evil Empire (την ομάδα ανάπτυξης πίσω από το θρυλικό Dead Cells), παρέδωσε το νέο κεφάλαιο του franchise. Στο σημερινό Castlevania Belmonts Curse review, αναλύουμε αν ο τίτλος καταφέρνει να σταθεί στο ύψος της βαριάς κληρονομιάς του Symphony of the Night ή αν παρασύρεται από τους σύγχρονους ρυθμούς!
Δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του Castlevania: The Adventure ReBirth, η εμβληματική σειρά της Konami επιστρέφει επιτέλους στις δισδιάστατες ρίζες της. Τη σκυτάλη της ανάπτυξης του Castlevania: Belmont’s Curse αναλαμβάνει η Evil Empire (γνωστή από τη σπουδαία δουλειά της στο Dead Cells), η οποία επιχειρεί να συνδυάσει την κλασική συνταγή των Metroidvania με τη φρεσκάδα και τη δυναμική των σύγχρονων action-platformers. Σε μια εποχή όπου το είδος κατακλύζεται από σύγχρονα διαμάντια όπως τα Hollow Knight, Prince of Persia: The Lost Crown και Ori, η πρόκληση είναι τεράστια. Καταφέρνει η νέα αυτή προσπάθεια να σταθεί στο ύψος της βαρύτατης κληρονομιάς του Dracula; Πάμε να το δούμε!
Ιστορία.
Η πλοκή μάς μεταφέρει στο σκοτεινό Παρίσι του 1499, όπου οι δυνάμεις του Dracula έχουν σπείρει τον όλεθρο και τη φρίκη στους δρόμους της πόλης. Κεντρική πρωταγωνίστρια είναι η Rose Belmont, κόρη και προστατευόμενη των θρυλικών Trevor Belmont και Sypha Belnades (γνωστοί από τα γεγονότα του Castlevania III: Dracula’s Curse). Ως ατρόμητη κυνηγός βρικολάκων, η Rose καλείται να ορθώσει το ανάστημά της απέναντι στις στρατιές των τεράτων και να αποτρέψει την ολοκληρωτική καταστροφή.
Το σενάριo εισάγει μια τράπουλα ταρώ (Tarot Deck), ένα ιδιαίτερο αντικείμενο με το οποίο η Rose σφραγίζει τις ψυχές των εχθρών που έχουν υποταχθεί στον βασιλιά των βρικολάκων. Η αποστολή της την οδηγεί γρήγορα στα έγκατα του κάστρου του Dracula, όπου αναζητά απαντήσεις, ανακαλύπτει μυστικά 500 ετών και έρχεται αντιμέτωπη με το βάρος του ονόματός της. Η αφήγηση διατηρεί την γοτθική ατμόσφαιρα του franchise, προσφέροντας παράλληλα μια φρέσκια συναισθηματική ματιά μέσα από τη δυναμική προσωπικότητα της νέας πρωταγωνίστριας.
Γραφικά
Ο εικαστικός τομέας συνδυάζει αριστοτεχνικά τη γοτθική αισθητική της σειράς με τη ζωντάνια και τη λεπτομέρεια του modern 2D animation. Τα περιβάλλοντα διαθέτουν εκπληκτικό βάθος: από τους ρημαγμένους δρόμους του Παρισιού και τα απόκοσμα μπουντρούμια μέχρι το επιβλητικό εσωτερικό του Καθεδρικού Ναού της Παναγίας των Παρισίων και τους δαιδαλώδεις πύργους του κάστρου.
Ο χάρτης είναι τεράστιος, πολυεπίπεδος και οργανικά διασυνδεδεμένος, γεμάτος κρυφά περάσματα, ψευδαισθήσεις τοίχων και μυστικά που ανταμείβουν την παρατηρητικότητα των παικτών ξυπνώντας μνήμες από τις ένδοξες μέρες του Symphony of the Night. Ωστόσο, στην τεχνική πλευρά υπάρχουν ορισμένες σκιές: παρατηρούνται αδικαιολόγητες πτώσεις του frame rate σε απαιτητικές σκηνές με πολλούς εχθρούς (ακόμα και σε ισχυρές κονσόλες όπως το PS5 Pro), οι οποίες επηρεάζουν ελαφρώς την ομαλότητα της εμπειρίας.
Gameplay.
Στο κομμάτι του gameplay, το Belmont’s Curse προσφέρει μια γρήγορη, απαιτητική Metroidvania εμπειρία με έντονο το DNA του Dead Cells. Η μάχη είναι καταιγιστική, προσφέροντας 7 διαφορετικούς τύπους όπλων, πληθώρα από ξόρκια, καθώς και εξοπλισμό με παθητικά buffs. Οι παίκτες καλούνται να συνδυάσουν τις ικανότητες της Rose για να επιβιώσουν απέναντι σε κύματα επικίνδυνων εχθρών και να λύσουν έξυπνους γρίφους.
Ωστόσο, το σύστημα χειρισμού αποτελεί το πιο αμφιλεγόμενο σημείο του τίτλου. Η κίνηση και οι επιθέσεις της Rose παραμένουν εγκλωβισμένες στις 8 αυστηρές κατευθύνσεις των κλασικών D-Pads, την ίδια στιγμή που οι εχθροί, τα βλήματα και το περιβάλλον κινούνται με σύγχρονη, οργανική ρευστότητα. Αυτή η μηχανική ακαμψία στη χρήση του μαστιγίου και στο platforming δημιουργεί συχνά εκνευρισμό σε απαιτητικά περάσματα και boss fights (όπως η μάχη με τον Χάρο). Επιπλέον, ορισμένες επιλογές στον σχεδιασμό του χάρτη, το fast travel και τα checkpoints φαντάζουν υπερβολικά τιμωρητικές, κόβοντας απότομα τον ρυθμό της εξερεύνησης.
Ήχος
Ο ηχητικός τομέας αποτελεί πραγματικό διαμάντι και τιμά στο ακέραιο τη βαριά μουσική παρακαταθήκη του franchise. Το soundtrack συνδυάζει γοτθικές ορχηστρικές συνθέσεις, δυναμικές ροκ κιθάρες και κλασικά, γνώριμα θέματα της σειράς, ντύνοντας αριστοτεχνικά τόσο τις στιγμές επικίνδυνης εξερεύνησης όσο και τις μάχες με τα bosses.
Ξεχωρίζουν ιδιαίτερα ορισμένες εμπνευσμένες ηχητικές στιγμές, όπως ο μουσικός γρίφος στα έγκατα της Παναγίας των Παρισίων, καθώς και το στιβαρό sound design. Οι αντίλαλοι στα πέτρινα περάσματα, τα χαρακτηριστικά ηχητικά εφέ από τα χτυπήματα του μαστιγίου, οι επικλήσεις των ξορκιών και οι κραυγές των πλασμάτων δημιουργούν ένα τρισδιάστατο ηχητικό περιβάλλον που καθηλώνει τον παίκτη.
Εν κατακλείδι.
Το Castlevania: Belmont’s Curse είναι ένας τίτλος γεμάτος φιλοδοξία, μεράκι και βαθύ σεβασμό για τη σειρά, που καταφέρνει να προσφέρει μερικές από τις πιο δυνατές στιγμές Castlevania των τελευταίων ετών. Η Evil Empire παραδίδει έναν εξαιρετικό χάρτη, φοβερό ρυθμό μάχης και μια πραγματικά ατμοσφαιρική γοτθική περιπέτεια. Ωστόσο, η ακαμψία στον χειρισμό, οι τεχνικές ατέλειες στο frame rate και ορισμένες αδικαιολόγητα σκληρές σχεδιαστικές επιλογές εμποδίζουν το παιχνίδι από το να φτάσει στην απόλυτη κορυφή του είδους. Παρόλα αυτά, για κάθε φίλο των Metroidvania και της ιστορικής σειράς της Konami, πρόκειται για μια επιστροφή που αξίζει σίγουρα μια θέση στη συλλογή σας! Ο τίτλος κυκλοφορεί για PlayStation 5, Nintendo Switch 2,Pc και Xbox ( Xbox Play Anywhere) και να ευχαριστήσουμε την CD MEDIA για την διάθεση του ώστε να γίνει αυτό το Review.
Μην ξεχάσετε να ρίξετε μια ματιά και στο Live Stream / Video που ετοιμάσαμε για εσάς στο κανάλι μας! Δείτε το gameplay, τη μάχη με το μαστίγιο και τα μυστικά του κάστρου ζωντανά, και γράψτε μας στα σχόλια τη δική σας γνώμη για τη νέα περιπέτεια της Rose Belmont!
About the Author
